Emrah Blkn Google fuck you Skype hakanakdan@outlook.com ulaş bana. Emrah Blkn Google fuck you Skype hakanakdan@outlook.com ulaş bana. Emrah Blkn Google fuck you Skype hakanakdan@outlook.com ulaş bana.

ناصر تقوایی کیست؟‎

ناصر تقوایی، متولد ۱۹ تیر ۱۳۲۰ در آبادان، نویسنده،کارگردان و مستند ساز با سابقه سینمای ایران است.حدود نیم قرن است که در گستره ادبیات و سینمای ایران فعالیت می کند.معمولا او را به عنوان یک سینماگر می شناسند،اما تقوایی خود را عاشق ادبیات می داند.

ناصر تقوایی حق بزرگی به گردن سینمای ایران دارد.نه تنهای سینمای ایران،بلکه ادبیات داستانی کارگری هم در ایران با داستانهای او آغاز شد،اگر فیلمساز نمی شد،
می توانست یکی از بهترین نویسندگان نسل خود باشد.
تقوایی قبل از شروع کار در سینما،جذب تلویزیون شد و با ساخت سریال تلویزیونی «دایی جان ناپلئون»،مورد توجه قرار گرفت.
در سال هایی که صنعت سریال سازی ما هنوز به سازماندهی که امروزه می شناسیم،نبود و در شرایطی که هنوز به استانداردهای لازم دست پیدا نکرده بودیم،سریال «دایی جان ناپلئون»ساخته شد.سریالی که برای بسیاری خاطره انگیز است و صرف نظر از حس نوستالژیکی که منجر می شود تا از این سریال به خوبی یاد شود،دلایل قابل قبولی هم برای ماندگاری وجود دارد.تقوایی،بیش از ورود به سینما جذب تلویزیون شد و با ساخت سریال مورد توجه قرار گرفت.
«تاکسی متر»که در سال ۱۳۴۶ برای تلویزیون ساخته شد،نخستین فعالیت او در عرصه فیلمسازی محسوب
می شود.
اغلب فیلم های مستند تقوایی،از اعتبار جامعه شناختی برخوردارند.با این حال،در فیلم های مستند اولیه او بیشتر وجه گزارشی کار وتأکید بر نمایش واقعیت مدنظر بوده،در صورتی که در فیلم های بادجن،اربعین،مشهدقالی حضور تقوایی و دخالت ظریف و اندیشمندانه اش در ماهیت واقعیتی که به تصویر در آورده کاملا نمایان است.
ناصر تقوایی مدت زمانی در«سینمای آزاد» به همراه بهرام بیضایی و داریوش مهرجویی تدریس و همکاری نمود.سینمای آزاد توسط حسن بنی هاشمی،بصیر نصیبی،همایون پایور و ابراهیم فروزش،تاسیس شد،سینماگرانی چون کیانوش عیاری و بهروز افخمی از دانش آموختگان این کلاس ها می باشند.
محسن امیر یوسفی کارگردان سینما و فیلمنامه نویس درباره او می گوید:
ناصر تقوایی، ‌شناسنامه سینمای ایران است. قدرت درک بالای تقوایی از هنر سینما، او را در جایگاه منحصربه‌فردی نشانده است. البته بیش از هر چیزی، ‌فیلم‌های این فیلم‌ساز گواهی ادعای من هستند. او و هم‌نسلی‌هایش همچون بهرام بیضایی و زنده‌یاد عباس کیارستمی، با آثار خود پیکره سینمای ایران را قوی کرده‌ و به ستون‌های اصلی سینمای ایران تبدیل شده‌اند. تقوایی از همان ابتدای حضورش در سینما، با ساخت فیلم‌هایی مانند «آرامش در حضور دیگران» و سریال عمیق و به‌ظاهر عامه‌پسند «دایی‌جان ناپلئون» جاپای خود را در سینما محکم کرد.»
«فیلم‌سازی از جنس تقوایی به زمان مکفی نیاز دارد. چون وسواس و دقت بی‌نظیر ایشان در ارائه کار مناسب، کیفیت فیلم را تضمین می‌کند.»
«اصولا دلبستگی ایشان به ادبیات را می‌ستایم که البته به پیشینه آقای تقوایی به داستان‌نویسی برمی‌گردد. همین‌طور وسواس خاص ایشان در قاب‌بندی‌ها، ‌شیوه بازی‌گرفتن از بازیگران و همین‌طور نگاه تیزبین ایشان به پیرامون خود که همگی ویژگی‌های خاصی دارد.»

جوایز:

* نشان فیروزه هفتمین جشنواره بین المللی سینمای مستند ایران ۱۳۹۲ (به پاس یک عمر فعالیت هنری)
* تندیس زرین  بیست و هفتمین جشنواره بین المللی فیلم رشد ۱۳۷۶     (به فیلم  “پیش” از مجموعه کودکان سرزمین ایران)
* نامزد نخل طلایی جشنواره فیلم کن برای فیلم قصه‌های کیش ۱۹۹۹
* برنده جایزه پلنگ برنزی جشنواره فیلم لوکارنو برای فیلم ناخدا خورشید ۱۹۸۸
* نامزد جایزه پلنگ طلایی جشنواره فیلم لوکارنو برای فیلم ناخدا خورشید ۱۹۸۸
* نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از پنجمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم ناخدا خورشید ۱۳۶۵
* برنده جایزه تندیس طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم سانفرانسیسکو برای فیلم کوتاه رهایی ۱۹۷۲
* نشان نقره ششمین دوره جشنواره سینمایی سپاس تهران برای فیلم نفرین ۱۳۵۲
* نشان برنز پنجمین دوره جشنواره سینمایی سپاس تهران برای فیلم صادق کرده ۱۳۵۱