به بهانه اسکار ۲۰۱۶: مریخی!

امیررضا فخاریان


آخرین ساخته ریدلی اسکات، مریخی (The Martian)، شاید به اندازه کارهای قبلی او بزرگ نباشد. و حتی شاید نتواند به گَردِ پایِ یکی از فیلم‌های او برسد ولی باز هم اثر خوبیست. در همان نگاه اول می‌توان فهمید هزینه زیادی (۶۱۴ میلیون دلار) برای این فیلم صرف شده تا بتواند جزو جایزه بگیرترین فیلم‌های جشنواره‌های مطرح باشد.

مریخی قشنگ است. ولی شاید فقط قشنگ! پر است از تصاویر هیجان‌انگیز و پر است از میزانسن‌های عجیب و تازه. ولی شاید بعد از دیدن فیلم، به خودتان بگویید پس قصه کو؟ داستان کجاست؟ مریخی داستان قوی‌ای ندارد. شاید همین امر هم باعث شود که در پایان نگاهِ بیننده به فیلم کمی عوض شود! مردی تنها در فضا که از سفینه بازگشت به زمین جا می‌ماند و باقی ماجرا. با یک پایان‌بندیِ بد. که هرچقدر هم که فیلم خوب بوده باشد، پایان‌بندی نابودش می‌کند. این داستان برای این فیلم کمی کوچک است. شاید ریدلی اسکات با انتخاب داستانی بزرگ‌تر، می‌توانست با صرف همین هزینه، یک شاهکار بسازد و راهی سینماها کند!

در میان بازی‌های بازیگران این فیلم، فقط بازی مت دیمون نظر را جلب می‌کند. که طبق معمول نقشش را خیلی خوب ارائه می‌کند. مریخی شانس گرفتن اسکار بهترین فیلم و مت دیمون شانس گرفتن اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دارد. مت دیمون همچنین موفق شد برای ایفای این نقش، جایزه گلدن گلاب بهترین بازیگر نقش اول مرد در رشته فیلم موزیکال-کمدی را بدست آورد. و خود فیلم هم موفق شد جایزه گلدن گلاب بهترین فیلم موزیکال-کمدی را کسب کند. که بسیار عجیب بنظر می‌رسد. چون تمامِ چیزی که مریخی ندارد، رقص و خنده است!